14 مه 2017•بهروزرسانی: 14 مه 2017
تهران/خبرگزاری آناتولی
عباس سلیمینمین مدیر دفتر مطالعات و تدوین تاریخ ایران در گفتگو با خبرنگار آناتولی در تهران در واکنش به افشاگری حسن روحانی در سخنرانی ها و مناظره های انتخاباتی گفت: اگر تخلفی در جایی صورت گرفته چرا آقای روحانی به عنوان یکی از مسئولین امنیتی برجسته کشور آن را به اطلاع مردم نرسانده و حالا که می خواهد رقیبش را تخریب کند این ادعا را مطرح می کند؟"
او که پیش از این مدیر مسئولی نشریه «کیهان هوایی» نیز بوده است در پاسخ به سوالی در مورد برنده مناظره سوم کاندیداها گفت: من برنده مناظره آخر را ملت و اساسا مناظره ها را بیشتر امکانی برای افزایش آگاهی ها و شناخت آنها می دانم.
ادامه سخنان سلیمی نمین در این گفتگوی اختصاصی به شرح زیر است:
من اصلا شیوه آقای روحانی را در حد یک رئیس جمهور مستقر نمی دانم. او قبلا یک مقام امنیتی بوده است و با استفاده از موقعیت خودش در سال 92 مدعی شد که آقای قالیباف تعبیر گازانبری را استفاده کرده و از این طریق توانست علیه رقیبش فضاسازی کند. امروز هم دقیقا با همان روش یک جمله جدید ابداع و ادعا کرد آقای قالیباف گفته است من دانشجویان را لوله می کنم.
قطعا مردم در این باره تفکر خواهند کرد و خواهند پرسید که آیا تولید ادبیات این چنینی مستند است یا به این دلیل که مردم امکان تحقیق درباره اش ندارند ایشان ابداع جدیدی ارائه می کنند. قطعا اهل تفکر این طور تحلیل می کنند که اگر آقای روحانی ده بار دیگر هم کاندیدا شوند دوباره تعبیرات و جملات جدیدی ابداع خواهد کرد بدون این که کسی بتواند به صحت و سقم آن ادعاها پی ببرد.
رئیس جمهور مستقر اگر می خواهد رقیبش را نقد کند، باید در عرصه ای نقد کند که در آن برای مردم امکان تحقیق باشد. چه کسی می تواند به پرونده های امنیتی کشور دست پیدا کند؟ چون کسی به آن پرونده ها دسترسی ندارد آقای روحانی به عنوان یک مقام امنیتی می تواند هر اتهامی را متوجه او کند.
قالیباف رقیب اصلی حسن روحانی در این انتخابات است، زیرا دقیقا در همان زمانی که او نتوانست در سطح کلان مشکلات جامعه را حل کند، قالیباف توانسته در سطح تهران تمام مشکلات زیرساختی را حل کند. وی هر پروژه ای را که آغاز کرده با موفقیت به پایان رسانده است.
من فکر می کنم آقای قالیباف به عنوان یک مدیر عملگرا توانسته است در زمان تحریم ها در بالاترین سطوح به اهداف اجرایی اش برسد و همین باعث می شود ایشان را رقیب اصلی آقای روحانی بدانیم.
سخنان روحانی در شهر همدان مبنی بر اینکه "رقبا در طول 38 سال فقط اعدام و زندان بلد بودند" از جمله کارهای غیراخلاقی اوبود. اگر تخلفی در جایی صورت گرفته چرا آقای روحانی به عنوان یکی از مسئولین امنیتی برجسته کشور آن را به اطلاع مردم نرساند و حالا که می خواهد رقیبش را تخریب کند این ادعا را مطرح می کند؟ این چه ارزشی دارد؟ آیا کسی می تواند به این ادعا وقعی بنهد؟
ایشان به عنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی کشور چهارمین مقام برجسته کشور بوده است. اگر واقعا تخلفی صورت گرفته و ایشان سکوت اختیار کرده بود، دیگر چه کسی از ایشان می پذیرد که الان این ادعاها را مطرح کند؟ ایشان فقط اتهام می زند بدون آن که مصداقی ارائه کند.
یک موقعی است که ایشان مصداق می آورند علیه موازین و قوانین کشور، اما الان برای کوباندن رقیبش دارد او را متهم به هر کاری می کند. این موضوع هیچ ارزشی ندارد جز این که یک موضوع خلاف اخلاق را در معرض قضاوت مردم قرار می دهد.
اگر آقای روحانی چنان جایگاهی در معادلات سیاسی کشور نمی داشت و نمی توانست با ابزاری که در اختیار دارد نسبت به یک تخلف موضعگیری کند، در آن حالت مردم با خودشان می گفتند آقای روحانی برای اولین بار است که فرصت گفتن این حرفها را دارند و شاید این ادعاها را می پذیرفتند.
کارکرد اصلی این حرف های آقای روحانی اثرگذاری بر جوانانی که اطلاعات تاریخی ندارند تا فضا را برای آنها مبهم و غیرقابل تشخیص کند. کسانی که اهل اطلاع هستند می دانند آقای روحانی اساسا نمی خواست مناظره ها به صورت زنده برگزار شود.
نماینده ایشان یعنی وزیر کشور، هم در شورای امنیت کشور بحث ضرورت غیرزنده بودن مناظرات را مطرح کرد-به این بهانه که زنده بودن مذاکرات تبعات امنیتی برای کشور دارد- و هم در کمیسیون نظارت بر تبلیغات انتخابات این پیشنهاد را داد و دیگران را مجاب کرد، به جز ریاست صداوسیما. ریاست صداوسیما بیانیه داد و گفت ما در کمیسیون مخالفت کردیم و مردم را به قضاوت دعوت کرد.
پس از این که مردم به میدان آمدند و گفتند که غیرزنده بودن مذاکرات تضییع حقوق ماست، دولت دو روز بعد مجبور شد وانمود کند که با پخش زنده موافق است. دولت از اول هم با یک فضای شفاف موافق نبود و می خواست فضا از ابتدا غیرشفاف و خصمانه باشد تا تشخیص درست برای مردم سخت شود.
