14 ژوئیه 2017•بهروزرسانی: 14 ژوئیه 2017
استانبول/ خبرگزاری آناتولی
اوزیر جوان، جانباز 51 ساله کودتای ناکام فرقه تروریستی و خشن فتو در تاریخ 15 جولای گذشته در گفتگوی اختصاصی با خبرگزاری آناتولی گفت: "یک دستم را از دست دادم، اما خدا را شکر می کنم که وطنم باقی ماند. برای من همین بس که پرچم کشورم به زمین نیفتد. تا آخرین نفس از این پرچم و کشور دفاع کرده و به کسی تسلیم نخواهیم کرد".
ادامه سخنان این جانباز ترکیه به شرح زیر است:
«باید همه با هم این پرچم، این مردم و این سرزمین را به آغوش بکشیم. دست در دست یکدیگر برای آنکه این کشتی غرق نشود مبارزه کنیم.
شب کودتا برای تعطیلات خارج از شهر بودم و از طریق یکی از خویشاوندانم متوجه کودتا شدم. ابتدا باور نکردم تا اینکه سخنان نخست وزیر را از تلویزیون شنیده و تانک ها را روی پل دیدم.
می دانستم که کودتا تا چه اندازه موجب پسرفت کشور و ملت مان می شود. برای آنکه دوباره به آن دوران بازنگردیم و 30 سال دیگر را از دست ندهیم به راه افتادم. با دوستان و اطرافیان مشورت و به سوی فرودگاه صبیحه گوکچان حرکت کردیم.
وقتی به ایست بازرسی فرودگاه رسیدیم جمعیتی پانزده بیست نفری را دیدیم که با پرچم در دست ندای الله اکبر سر می دهند. نیروهای پلیس با جان و دل مشغول کار بودند و صدای تیراندازی به گوش می رسید.
به سمت آنها رفتم زیرا با خود فکر کردم شاید نمی دانند که در حال خیانت به کشورشان هستند. رفتم که آنها را نصیحت کرده و آگاهشان کنم و شعار دادم « سرباز و پلیس برادران ما هستند».
نمی دانم که آنهایی که به سوی ما شلیک کردند این شعارها را شنیدند یا نه، با دوستان مشورت کرده و تصمیم گرفتیم تجمع کرده و مانع تیراندازی به برادران مان شویم.
در همین اثنا بود که متوجه شدم تا مقابل خودروها پیشروی کرده ایم. سر بلند کرده و دیدم که چند سرباز در حال تغییر مکان هستند. می خواستم به آنها نیز هشدار بدهم فریادزنان به سوی آنها دویده و گفتم سلاح را کنار بگذارید، همه ما برادریم که به من شلیک کردند.
یک گلوله به بازوی چپم و گلوله ای دیگر نیز به دست راستم اصابت کرد. سه جوانی که متوجه آسیب دیدگی من شدند به یاری ام شتافتند. آنها سه جوان ترکمن عراقی بودند که برای وطن، ملت ما و امت اسلامی مبارزه می کردند. در حال رفتن به بیمارستان نیز خائنان وطن دست به کار شده و تیراندازی می کردند».
