14 فوریه 2019•بهروزرسانی: 15 فوریه 2019
کابل/ خبرگزاری آناتولی
اشغال افغانستان توسط اتحاد جماهیر شوروی که در سال 1979 آغاز و بیش از 9 سال ادامه داشت، باعث کشته شدن بیش از 1 میلیون غیرنظامی و زخمی شدن حدود 3 میلیون نفر شد. علیرغم گذشت سالها از پایان اشغال افغانستان توسط اتحاد جماهیر شوروی سابق هنوز اثرات و دردهای ناشی از آن احساس میشود.
روند اشغال شوروی که سرنوشت کشور را تغییر داد، با سه کودتای نظامی در سال های 1978 و 1979 شروع شد. اشغال 9 سال و یک ماه و 19 روزه افغانستان از سوی شوروی و خروج خفت بار ارتش سرخ پس از شکست در کوه های هندوکش نه تنها برای منطقه بلکه حتی برای کل دنیا نیز مهم بود.
افغان ها در مبارزه علیه بزرگترین قدرت نظامی جهان با هزینه زیادی به پیروزی رسیدند، اما به دلیل عدم کفایت و طمعکاری رهبران جهادی که علیه شوروی جنگیده بودند وارد دوره طولانی عدم ثبات شدند. به دلیل ادامه جنگ در این کشور افغانستان به کشوری بی ثبات و به عنوان تهدیدی برای منطقه و تمامی جهان تبدیل شد.
عبدالناصر ضیایی، ژنرال بازنشسته که در آن زمان با سربازان اشغالگر جنگیده است در گفتگو با خبرگزاری آناتولی گفت: «مردم افغانستان آگاه نبودند که سرنوشت آنها با این اشغال تغییر خواهد کرد. آنها امیدوار بودند که وضعیت بهتر شود، اما بدتر نیز شد».
به گفته وی «سربازان شوروی فشار شدید بر شهروندان اعمال می کردند و زندانها با مردم بی گناه پر شده بود. ما در کشور خود امنیت جانی و مالی نداشتیم. ساختمانهای فرو ریخته و رد خون در اکثر حیابانها قابل مشاهده بود. به علت اشغال هیچ زیرساختی در کشور باقی نمانده بود».
ضیایی خاطر نشان کرد: «مردم افغانستان با امکانات کم خود تلاش می کردند با سلاح های مدرن ارتش شوروی مبارزه کنند. به دلیل اشغال بیش از سه میلیون نفر، مجبور به مهاجرت به خارج از کشور شدند».
این ژنرال باز نشسته افغان واکنشها به اشغال در سراسر افغانستان را باعث خروج سربازان شوروی از کشور دانسته و تاکید کرد: «ارتش شوروی نیز با تلفات سنگین از کشور خارج شد. اشغال که امروز نیز منشا بسیاری از مسائل حل نشده در افغانستان است، زندگی میلیونها نفر را تحت تاثیر قرار داد. پس از اشغال، افغانستان از هر لحاظ ٬ 100 سال به عقب رفت».
در همین راستا، عبدالحکیم پالوان از شاهدان عینی این اشغال نیز گفت: سربازان مهاجم یک روز به محله ای که در آن زندگی می کردیم حمله کردند. همه افرادی را که دیدند با اسلحه کشتند. خیابانها مملو از بوی خون و اجساد بود. هر کسی نزدیکان خود را دفن می کرد. مردم این کشور هنوز نیز با مشکلات و ویرانی های ناشی از این جنگ دست به گریبان هستند.
