05 مارس 2019•بهروزرسانی: 06 مارس 2019
تهران/ خبرگزاری آناتولی
مؤسس گروه صلح انجمن جامعه شناسی ایران، نشست تحت عنوان «برای صلح ملی چه باید کرد؟» و با حضور حسن امیدوار، صادق زیباکلام، الهه کولایی، احمدزید آبادی و احمد بخارایی متخصصان علوم انسانی در خانه وارطان تهران برگزار کرد.
کارشناسان شرکتکننده در این نشست نظرات متفاوتی را در باره صلح اجتماعی ارائه دادند اما وجود بحران اقتصادی و پیچیده بودن حل آن در ایران نقطه نظر مشترک این کارشناسان بود.
دکتر حسن امیدوار، مؤسس گروه صلح انجمن جامعه شناسی ایران که این نشست را تدارک دیده است اظهار کرد: بحران های عمیق، صلح و امنینت را در حالت شکننده قرار می دهند. بحران ها در یک چرخه و بازه زمانی خاصی رخ می دهند اما در کشورما به یک رونده تبدیل شده است که می تواند نگران کننده باشد.
وی با بیان اینکه این نشست گروه علمی تخصصی صلح بدون گرایشات خاص سیاسی است ادامه داد: شکنندگی صلح را بر اساس شواهد میدانی می توان دید. صلح اقتصادی در وضعیت شکننده و عدالت اقتصادی غایب است. صلح اقتصادی ثبات اجتماعی و سیاسی را بیمه می کند اما امروز شاهد فقر و مشکلات اقتصادی هستیم.
این جامعه شناس ایرانی با بیان اینکه در حوزه اجتماعی «صلح اجتماعی» هر سال نگران کننده تر نسبت به سال قبل می شود، اظهار داشت: شکنندگی صلح اجتماعی به معنی افول تاب آوری اجتماعی است. همچنین شاخص های توسعه سیاسی از وضعیت مطلوبی برخوردار نیست. کاهش اعتماد عمومی که زیربنا و پیشفرض مشارکت عمومی است را مشاهده می کند. شکنندگی صلح 23 شاخص دارد که بررسی ها نشان می دهد از شرایط مطلوبی برخوردار نیستیم.
زیباکلام: با فرهنگی که جنگ را مقدس می داند همراهی نکنیم
دکتر صادق زیبا کلام، استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران نیز در این نشست مخالفت با جنگ را به عنوان راه حلی برای رسیدن به صلح دانست و گفت: مخالفت با جنگ به عنوان یک عقیده و باور دیر یا زود وارد جامعه ما خواهد شد همچنان که خیلی چیزهای دیگر از غرب وارد شده است.
وی با طرح این سوال که آیا امکان این وجود داشت جلوی جنگ با عراق را گرفت؟ ادامه داد: اگر هم میشد ما هیچ تلاشی نکردیم.
این کارشناس علوم سیاسی ادامه داد: شما به من نشان دهید کدام تلاش را مسئولین انجام دادند تا ما با عراق وارد جنگ نشویم. ما هر کاری کردیم که عراق را تحریک به جنگ کنیم. بیست سال پیش و پس از پایان جنگ می شد این سخنرانی را کرد؟ خیر.
زیباکلام افزود: کار ما این است که با فرهنگی که جنگ را مقدس می دانم همراهی نکنیم. اگر هم می شد با استقبال روبرو نمیشد. این نشان می دهد روند مخالفت با جنگ در اروپا در ایران هم در حال رخ دادن است.
کولایی: استبداد در خون ماست
الهه کولایی، استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران نیز با سخنرانی در این نشست و انتقاد از خشونت خانگی در ایران گفت: نمی توانیم اعمال خشونت در خانه ها بر زنان و کودکان را ببینیم و از صلح بگوییم.
وی با بیان اینکه درباره تغییر در نگاه انسان ها صحبت می کنیم، ادامه داد: ما به منطقه ای از جهان تعلق داریم که تغییرها به راحتی رخ نمی دهد. استبداد در خون ماست. مرد رییس خانواده است. چرا خانواده در حال متلاشی شدن است. طلاق در گذشته مذموم بود اما الان خیلی راحت درباره آن تصمیم می گیریم؟
استاد دانشگاه تهران با تاکید بر اینکه برای رسیدن به صلح طلبی باید به ریشه های اجتماعی بپردازیم، اظهار کرد: می شود فرهنگ جهاد در ابتدای اسلام را با الان منطبق کرد؟ در جامعه ای هستیم که خط کشی دقیق حق و باطل را جدا می کند. دیدگاهی در جایگاه رسمی خود را حق و بقیه را باطل می داند. باید انسان هایی را بار بیاوریم که صلح طلب باشند.
کولایی با اشاره به آمار بالای خشونت علیه زنان و کودکان گفت: نگرش ها ازدرون خانواده بازتولید شود، نمی توانیم خشونتی که علیه مردم ایران سیستماتیک و غیر سیستماتیک است را نادیده بگیریم. نمی توانیم تلاش مردم برای صلح را نادیده بگیریم. ما صلح طلبان و طرفداران نفی خشونت از درون خانه ها باید تلاش کنیم.
زیدآبادی: وضعیت کشور بغرنج است
احمد زیدآبادی، فعال سیاسی ایرانی نیز در بخشی از سخنان خود برای ایجاد صلح ملی گفت: مشکلات امروز عینی و ملموس شده است. کسی نمی تواند آنها را انکار کند. مشکل ما این است که درباره علت و راه حل بحران ها اختلاف نظر وجود دارد. وضعیت به لحاظ عملی بغرنج تر از این است که بخواهیم از خانواده شروع کنیم.
وی با این توضیح که سه جریان کلی سیاسی در ایران وجود دارد ادامه داد: اصولگرایان میانه رو که به دولت معطوف است و طرفدارانی ندارند. طیف تندرو اصولگرا که از پایگاه اجتماعی برخوردارند به مشکلات اعتراف می کنند اما نظام سیاسی را بدون مشکل می دانند. از نظر آنها مشکل از دولت است و اگر خودشان به قدرت برسند از طریق مدیریت جهادی می توانند مشکلات را حل کنند.
زیدآبادی در ادامه با بیان اینکه این تصور یک توهم است، گفت: جامعه ایرانی جامعه چهل سال پیش نیست. شرایط باعث شده گروه اپوزیسیون براندازی در خارج کشور به وجود بیاید. گروه های چپ یا ملی به امید روزی که برگردند و نظام را از بین ببرند. اینها کاری نمی توانند بکنند. گروه دوم هم می دانند بدون حمایت قدرتمند بین المللی براندازی امکان پذیر نیست. البته منظور از جامعه جهانی هم آمریکاست.
این فعال سیاسی درباره راه حل گفت: دولت بحران نفوذ و کارآمدی دارد. در این فضا سال 98 همه پارامترها تشدید می شود. چه کار باید کرد؟ راه حل معجزه آسایی وجود ندارد. همیشه در گرو قدم ها و تصمیم های اشتباه قبلی هستید. این اتفاقی است که افتاده است.
وی در ادامه تصریح کرد: تصمیم استراتژیک تنها با عوض کردن ریل سیاست ورزی باید گرفته شود. ما باید وارد مذاکره به منظور حل مشکلات منطقه و بین المللی شویم. بدون اینکه ایران آسیب ببیند. البته ممکن است گروه یا جناحی آسیب ببیند. اگر راه گشوده شود چشم اندازی از امید ممکن است به وجود آید و بساط های خارجی برای فشار به ایران جمع شود.
بخارایی: شرایط ایران ابر بحرانی است
دکتر احمد بخارایی استاد جامعه شناسی نیز با ابر بحران خواندن شرایط ایران گفت: شرط ایجاد صلح ملی این است که طرف مغلوب به خودش بیاید. صلح ملی در بعد سیاسی نیست، اجتماعی است.
وی در ادامه افزود: در حوزه اقتصادی با شش بحران روبرو هستیم؛ تمرکز ثروت، تولید، تحقق تولید، ارزش نیروی کار، محیط زیست و سودهای سرمایه گذاری مشکلات اقتصادی ما هستند. ما در شرایط اقتصادی بالاتر از بحران هستیم. در ابر بحران امید به حل وجود ندارد.
