22 مارس 2019•بهروزرسانی: 22 مارس 2019
استانبول/ خبرگزاری آناتولی
علی مطهری، نایب رئیس مجلس ایران درباره بازنگری در قانون اساسی، موضوع حصر و درخواست ملاقات با محصورین، شرایط اقتصادی و دور زدن تحریمها در کشورش گفت: ما امروز در شرایط خاصی از نظر تحمیل تحریمها و فشار اقتصادی هستیم، بنابراین وقت مناسبی برای بازنگری قانون اساسی نیست اما در آینده لازم است.
وی در گفتوگویی با «خانهملت» با اشاره به تنش های ایجاد شده بین مجلس و مجمع تشخیص مصلحت نظام اظهار داشت: وضعیتی که امروز به وجود آمده و مجمع به بهانه انطباق مصوبات مجلس با سیاستهای کلی نظام گاهی دخل و تصرف در مصوبات مجلس میکند، خلاف قانون اساسی است".
مطهری ادامه داد: "از سوی دیگر وظایف خبرگان رهبری باید روشنتر و مشخصتر شود. خبرگان در حال حاضر وظیفه اصلی خود را که نظارت بر بقای شرط عدالت در رهبر است انجام نمیدهد، بیشتر بر دولت و مسائل عمومی کشور نظارت دارد در حالی که این موارد وظیفه آنها نیست، وظیفه مجلس است. وظیفه اصلی آنها تعیین رهبر در موعد مقرر است اما وظیفه دیگرشان نظارت بر رهبری است که این کار خود را انجام نمیدهند. بنابراین این موارد باید در قانون اساسی به صورت صریحتر ذکر شود".
وی همچنین درباره پیامدهای نپیوستن ایران به FATF گفت که این موضوع مشکلاتی برای کشور ایجاد و مبادلات بانکی ما را کُند و سخت میکند. به طور مثال تاجر ما که جنسی را صادر کرده به راحتی نمیتواند پول خود را دریافت کند. تصویب دو لایحه پالرمو و CFT در مجمع و الحاق به کارگروه ویژه اقدام مالی، امور مالی و بانکی ما با دنیا را تسهیل میکند.
نماینده مردم تهران، ری، شمیرانات، اسلامشهر و پردیس در مجلس ایران افزود: تامل و تاخیر مجمع در بررسی لوایح پالرمو و CFT سیاسی نیست، اکثر اعضای مخالف در مجمع ابتدا موافق بودند، رهبری جملهای در مورد لوایح گفتند و این افراد برداشت کردند که ایشان مخالف است و به همین دلیل نظرشان تغییر کرد. این موضوع نشان میدهد که این افراد استقلال رأی ندارند و نظر خود را ابراز نمیکنند. البته مشخص نیست جملهای که رهبری گفتند ناظر به مخالفت ایشان با الحاق به FATF باشد.
وی همچنین درباره حصر رهبران اعتراضات به انتخابات ریاست جمهوری 2009 اظهار داشت: "پیغامهایی به مسئولان مرتبط دادیم تا ملاقاتی صورت بگیرد اما این کار انجام نشد. در مورد حصر باید به موقع تصمیم بگیریم و نباید دیر شود. متاسفانه برخی از کارها به همین شکل در کشور انجام میشود، به اصطلاح آنقدر پیش میرویم تا به دیوار بخوریم، مانند ماجرای گروگانگیری که اینقدر طولانی شد تا در نهایت به ضرر ما تمام شد. یا در مورد پایان جنگ، ما در شرایط بهتری میتوانستیم جنگ را پایان دهیم اما زمانی پایان دادیم که در موضع ضعف بودیم. در مورد حصر هم موقعی به فکر میافتیم که قابل جبران نباشد مثلا یکی از محصوران از دنیا برود و مشکلاتی برای کشور ایجاد شود".
