تهران/ الهه سالاری/ خبرگزاری آناتولی
محبوبه نعمتی، مربی تیم لیگ برتری فوتسال زنان ایران در گفتوگویی با آناتولی به تشریح مشکلات و موانع پیش رو زنان فوتسالیست در این کشور پرداخت.
او در خصوص دلایل مهاجرت زنان فوتسالیست اینطور توضیح میدهد: فوتسال ایران به لحاظ فنی و امکانات سطح بالایی دارد و در جهان برند است. اما از آنجایی که فوتسال زنان درآمد مناسبی ندارد، برخی از بازیکنان به کشورهای همسایه همچون ترکیه و عراق مهاجرت میکنند. البته نوع پوشش در مسابقات هم میتواند یکی از دلایل مهاجرت آنها باشد.
نعمتی که 36 سال سن دارد٬ سالهاست به عنوان بازیکن فوتسال به زمین میرود و چند سالی است که با دریافت مدرک مربیگری سطح یک آسیا، مشغول به پرورش دختران علاقمند به فوتسال در لیگهای این کشور است. او معتقد است؛ با اینکه ورزش بانوان در ایران هنوز مشکلات بسیار دارد اما شرایط نسبت به 20 سال پیش و زمانی که او فوتسال را شروع کرد، بسیار تغییر کرده است.
او میگوید: شرایط خیلی بهتر از گذشته شده است. درست است که هنوز هم گاهی پیش میآید که از شاگردی میشنوم که پدرش گفته است «مگر دختر فوتبال بازی میکند؟». در گذشته بچهای بسیار با استعداد بود اما به دلیل مخالفت پدرش از فوتسال خداحافظی کرده است. ولی الان حمایت خانوادهها بیشتر شده است. از همه اقشار و خانوادههای مختلف و دختران متفاوت به فوتسال جذب میشوند.
این مربی جوان فوتسال، به فاصله چند خانه از مادرش، به تنهایی زندگی میکند. شبیه زنان جوان دیگر، خانهای زیبا و آراسته دارد. فیگوری بزرگ از کریستین رونالدو، ستاره فوتبال پرتغال روی میزش گذاشته است. صندلهای عروسکی به پا کرده و چند توپ فوتبال کف اتاقش قل خوردهاند. تعداد مدالهایی که از دیوار آویزان کردهاست، آنقدر زیاد است که از شمردنشان دست میکشیم و وقتی میپرسم چرا تقدیرنامههایش را قاب نکرده تا به دیوار بکوبد، میگوید: علاقهای نداشتم.
طنابهای ورزش TRX از ورودی اتاقش آویزان است و گوشهای دیگر یک دستگاه تردمیل گذاشته، به نظر میرسد در روزهای سخت قرنطینه کرونا، ورزش همراه او در خانه بوده است. محبوبه با خنده میگوید: قبلا فکر میکردند فوتسال و فوتبال ورزشی مردانه است، اما خب ثابت شده که اینگونه نیست. بهتر است بگوییم این نوع نگاه بیشتر فرهنگی بوده تا تخصصی.
تیم ملی فوتسال زنان ایران دوشنبه 30 ژانویه در مسابقات «کافا 2023» با غلبه بر ازبکستان برای دومین سال پیاپی قهرمان این دور از مسابقات شد. محبوبه دلیل علاقه روز افزون دختران به فوتسال را حرفهای بودن آن میداند که باعث میشود رسانهها بیشتر از دیگر رشتهها به اخبار آن بپردازند. البته او توضیح میدهد: با این حال به نظر من هنوز جای خالی ورزش زنان در رسانهها دیده میشود. اگر رسانهها به اخبار ورزش بانوان توجه کنند قطعا کمبودها و مشکلات ورزش ما دیده خواهد شد و مسئولین به فکر چاره خواهند افتاد. از طرفی دیگر، دختران و زنان بیشتری به سمت ورزش تشویق خواهند شد.
وقتی درباره تماشای فوتبال در استادیوم، به عنوان یکی از حسرتهای بزرگ زنان ایرانی طرفدار فوتبال و البته زنان فعال در فوتبال و فوتسال از او میپرسم، کمی مکث میکند و توضیح میدهد: واقعا دردناک است. آدم به رشتهای علاقه داشته باشد ولی نتواند از نزدیک آن را تماشا کند. امیدواریم شرایطی به وجود بیاید که این امکان برای زنان فراهم شود و بتوانند به استادیوم بروند و فوتبال تماشا کنند. این مساله یکی از دغدغههای شاگردانم است و مدام میپرسند چرا باید از تلویزیون تماشا کنیم؟ به هر حال باید امید داشته باشیم و چیز بیشتری نمیتوانم به آنها بگویم. من هم که مربی آنها هستم تا این سن به استادیوم نرفتهام.
به گفته محبوبه مساله ممنوعیت تماشای مسابقات به صورت عکس هم در ورزش بانوان وجود دارد و میگوید: در مسابقات فوتسال ما، زنان با حجاب کامل در زمین حاضر میشوند اما هیچ مردی اجازه ورود به سالن را ندارد. بارها شاگردانمان خواستند پدر و یا برادرشان برای تشویق و تماشای بازی آنها حضور داشته باشند اما با وجود اینکه پوشش کاملا اسلامی دارند اما این اجازه داده نمیشود. بارها شده است که پدر شاگردی گفته است که تا ورزشگاه آمده است و دوست دارد بازی فرزندش را ببیند اما این امکان فراهم نیست. حتی مسابقات ما تا به تازگی تصویربرداری میشود. آنهم فقط در مسابقات سطح بالا و تنها یک دوربین اجازه دارد تصویر بگیرد.
محبوبه، این موارد را به عنوان موانع پیشرفت ورزش بانوان میداند که در کنار مساله مالی و توجه رسانهها اگر به آن پرداخته شود بسیاری از دغدغه زنان ورزشکار از بین خواهد رفت.
او درباره دغدغه و آرزوی این روزهایش میگوید: امیدوارم رشتهای که همه زندگیام را برایش گذاشتهام حداقل به اندازه ورزش مردان دیده شود و به آن توجه کنند.
