20 نوامبر 2018•بهروزرسانی: 21 نوامبر 2018
بندر چابهار/ خبرگزاری آناتولی
یکی از مشاغل اصلی اهالی بندر چابهار در استان سیستان و بلوچستان ایران، صیادی با لنجهای چوبی در دریای عمان و اقیانوس هند است، چون این شناورها مشکلی با تحریم ندارند و در آبهای آزاد فعال هستند.
-عدم تاثیر تحریم های آمریکا روی صیادی
عبدالله بلوچ، سی ساله که نیمی از عمر خود را برای ماهیگیری در آب های جنوب ایران گذرانده، درباره عدم تاثیر تحریم های آمریکا روی این شغل به آناتولی گفت: کشتیرانی ایران تحریم است ما که خصوصی هستیم مشکلی نداریم. البته به آب های هیچ کشوری هم نزدیک نمی شویم.
او با اشاره به اینکه در آبهای اقیانوس هند پرچمی روی لنج خود ندارند گفت: گشت دریایی کشورهای زیادی همچون انگلیس، فرانسه، آمریکا و غیره در آب های بین المللی حضور دارند اما تا به حال و مخصوصا طی این دو ماه که تحریمهای آمریکا وضع شده است مشکلی برای ما به وجود نیامده است.
این ملوان با بیان اینکه در سفرهایشان تا آفریقا می روند تا ماهی خوبی صید کنند درباره خطرات ماهیگیری در آبهای عمیق توضیح داد: طوفان و دزدان دریایی از مشکلات کار ماست. چند سال پیش ما هم به دست دزدان دریایی افتادیم. یک کشتی از آنان به گروگان گرفته شد تا ما را آزاد کردند. الآن هم چند صیاد در دستانشان اسیر هستند که امیدواریم آزاد شوند.
- تا سومالی و کانال سوئز سفر کردیم
ساجد بشکار، یکی دیگر از ماهیگیران در چابهار که 8 سال به اینسو مشغول به کار است، به خبرنگار آناتولی گفت: 53 روز روی دریا بودیم. تا سومالی و کانال سوئز سفر کردیم. حاصل کارمان 75 تن ماهی بود.
وی در ادامه اضافه کرد: در شش ماهه دوم سال صید خوب است. آنقدر روی دریا می مانیم تا ماهی خوبی به دست بیاوریم. ما ماهی تن شکار می کنیم و به کارخانه ها می فروشیم. 18 ملوان هستیم و هر کدام برای این مدت زمان که روی آب بودیم 12میلیون تومان حقوق می گیریم.
گفتنی است، چابهار به عنوان تنها بندر اقیانوسی ایران در فاصله 645 کیلومتری جنوب زاهدان مرکز استان سیستان و بلوچستان، نقش مهمی در اشتغالزایی روستاییان و ساکنان همجوار آب های ساحلی دارد.
صیادان روزانه پس از پهلوگیری در بندر برای تخلیه صید خود کامیون های یخچال دار حمل ماهی مقابل لنج پارک کرده وکارگرها در حال خالی کردن ماهی از لنج و بار کردن آن در کامیون هستند که ماهی صید شده ردیف به ردیف روی هم قرار میگیرند.
ملوانان با تن خسته اما چشمانی پر از شوق و امیدواری به دستان همکارشان خیره هستند که ماهی قطعه قطعه شده را از سردخانه خارج می کند و حاصل کار دو ماهه شان روی دریا را می بینند.
