25 سپتامبر 2019•بهروزرسانی: 11 ژوئیه 2020
نیویورک/ فردی ترکتن/ خبرگزاری آناتولی
رجب طیب اردوغان، رئيسجمهور ترکیه طی سخنانی در نشست «مقابله با سخنان تنفرآمیز» در نیویورک به وخامت وضعیت فعلی در کشمیر اشاره کرده و گفت: اکنون کشمیر به یک زندان روباز تبدیل شده است.
بخشهایی از سخنان اردوغان در نشست مذکور که به میزبانی مشترک ترکیه و پاکستان در دفتر نیویورک سازمان ملل متحد برگزار شد، به شرح زیر است:
"مردم کشمیر با مشکلات فراوانی دست و پنجه نرم میکنند و انگار در یک زندان روباز به سر میبرند. ورود و خروج از این منطقه ممنوع است. نمیتوانم تصور کنم که فردا در این منطقه چه نوع اقدامات خونین صورت خواهد گرفت. نمیخواهم این احتمال را درک کنم و توضیح بدهم.
مسلمانان بیشتر از پیروان سایر ادیان هدف سخنان تنفرآمیز و اقدامات تبعیضآمیز قرار میگیرند. موارد حمله به اماکن کار، منازل، معابد متعلق به مسلمانان در سراسر جهان به طور روزافزون افزایش می یابد. زنان مسلمان به دلیل حجابشان در خیابانها، بازارها و اماکن کار مورد آزار و اذیت قرار میگیرند. سخنان تنفرآمیز هرگز نباید به عنوان بخشی از آزادی بیان تلقی شود.
هرگز نباید فراموش کرد قبل از وقوع بزرگترین جنایات علیه بشریت در آلمان نازی، بوسنی، رواندا، میانمار و سایر نقاط جهان، ردپاهای سخنان تنفرآمیز شنیده شد. کشورهای غربی در رواندا کشتارهای دستهجمعی انجام دادند، ولی هیچ یک از آنها محاکمه نشدهاند. در رواندا میلیونها نفر به قتل رسیدند اما کسی نتوانست از کشورهای غربی بپرسد که به چه وجه چنین قتلعام را انجام دادهاند؟
حمله تروریستی به دو مسجد در شهر «کرایستچرچ» نیوزیلند در 15 مارس 2019 که منجر به شهادت 51 نفر شده است، ابعاد وخیم این مشکل را به تمام جهان نشان داده است.
نئونازیها در 1993 خانههای 5 شهروند ترکیه در شهر «زولینگن» آلمان را به آتش کشیده و منجر به جان باختن آنها شدند. یک اشغالگر اسرائیلی در 1994 به مسجد خلیل ابراهیم در الخلیل یورش برده و بر اثر این حادثه 29 نفر از نمازگزاران شهید و 125 تن دیگر نیز زخمی شدند. یک تبهکار اهل نروژ که به برتری نژاد سفید اعتماد داشت، در 2011 در جزیره «ایتایا» 77 نفر از پیروان ادیان مختلف را به قتل رساند. سه فرد جوان در خانه خود در شهر «چپل هیل» آمریکا در 2015 به ضرب گلوله یک مرد نژادپرست جان باختند. همچنین در 2017 بر اثر حمله مسلحانه به مسجدی در کانادا 6 مسلمان جان خود را از دست دادند.
تمام نهادهای دولتی در زمینه مبارزه با سخنان تنفرآمیز وظایف بسیار مهمی دارند. دوبتهای در این راستا باید با همکاریهای بیشتر اقدامات ملموسی انجام دهد. همچنین سازمانهای منطقهای و جهانی نیز باید فعالتر عمل کنند".
