باریش مانچو؛ «هنرمند دولتی» ترکیه با علاقه‌مندانی از هر سن و سال

استانبول/ خبرگزاری آنادولو

دوم ژانویه مصادف است با زادروز باریش مانچو؛ خواننده، آهنگساز، ترانه‌سرا، برنامه‌ساز و مجری تلویزیون، سفیر فرهنگی، هنرمند دولتی و از مشاهیر موسیقی راک ترکیه.

مردم ترکیه در این روز و همچنین یکم فوریه که سالروز درگذشتش است با برگزاری برنامه‌های متنوع، یاد و خاطره این هنرمند فقید را گرامی داشته و به‌ویژه از خانه محل اقامت او در زمان حیاتش در منطقه کادی‌کوی استانبول که به موزه تبدیل شده است، دیدن می‌کنند.

مهمت باریش مانچو در سال 1943 در منطقه اوسکودار استانبول به دنیا آمد. نامش را «باریش» گذاشتند که به گفته دوغوکان، پسرش این اسم برای نخستین بار به عنوان اسم در ترکیه استفاده شده و او به نوعی پدر این اسم ترکی است.

او از جمله معدود هنرمندان، موسیقی دانان و مجریان تلویزیونی محسوب می‌شود که علاقه‌مندانی از سنین مختلف داشته و دارد. از یک سو با تهیه برنامه‌های مختلف تلویزیونی برای کودکان، جایگاه بسیار ویژه‌ای در قلب آنان یافت و از سوی دیگر برنامه «دومین صبحانه» (İKİNCİ KAHVALTI) را برای سالمندان تهیه و در آن با شرکت‌کنندگان بالای شصت سال صحبت می‌کرد و برای آنان آواز می‌خواند.

خواننده محبوب جهانی در سال 1991 عنوان «هنرمند دولتی» ترکیه و همچنین نشان بین‌المللی تکنولوژی را به دست آورد.

شماری از ترانه‌های معروف او از جمله DAĞLAR DAĞLAR و GÜL PEMBE سال‌ها پس از درگذشتش نیز همچنان در مناطق مختلف ترکیه و جهان توسط علاقه‌مندانش گوش داده و حتی از سوی خوانندگان و مردم عادی بازخوانی می‌شود.

- باریش مانچو و کودکان

کودکان نسل دهه 80 و 90 میلادی او را خوب می‌شناسند و به یاد دارند. او در سال 1988 یک برنامه آموزشی، فرهنگی و سرگرمی برای کودکان و خانواده‌ها با عنوان «از 7 تا 77 ساله» را در تنها شبکه تلویزیونی ترکیه راه اندازی کرد. برنامه تلویزیونی که همه می‌شناسند و در سال 1998 با اجرای 378‌مین قسمت آن رکورد شکست.

زمانی که برنامه او در تلویزیون دولتی ترکیه با نام «کودکی که مرد خواهد شد» (ADAM OLACAK ÇOCUK) آغاز می‌شد همه کودکان و طرفداران او آرزو داشتند که روزی در آن برنامه شرکت کرده و در کنار او باشند.

او به واسطه آهنگ‌های متنوعی که برای کودکان ساخته و اجرا می‌کرد نخستین آموزگار آنان محسوب می‌شد. باریش مانچو با ترانه «دوستم الاغ» (ARKADAŞIM EŞEK) حس حیوان دوستی و لزوم رفتار مناسب با حیوانات را به کودکان منتقل کرد. با ترانه «امروز عید است» (Bugün Bayram) برای کودکان هر عید را زیبا و به یاد ماندنی ساخت.

این آهنگساز که خود نیز علاقه و آشنایی با موسیقی را از دوران کودکی آغاز کرده بود در سن پانزده سالگی نخستین گروه موسیقی خود را تشکیل داد.

- هنرمندی با محبوبیت جهانی

باریش مانچو هم به واسطه فعالیت‌ها و کنسرت‌هایی که در کشورهای مختلف اجرا کرده و هم به دلیل نشان و مدال‌های مختلف بین المللی، هنرمند و موسیقی‌دانی شناخته شده در سراسر جهان است.

او در نقاط مختلف جهان و به ویژه در کشورهای محروم در آفریقا و آسیا برنامه‌ها و کنسرت‌هایی به‌ویژه به نفع کودکان اجرا کرد که محبوبیت او را به همراه آورد.

ترانه‌های او به زبان‌های مختلف از جمله یونانی، بلغاری، فارسی، رومانیایی، عربی، فرانسوی، آلمانی و فنلاندی ترجمه شده و اجرا می‌شود.

او همچنین از سوی سازمان ملل متحد به عنوان سفیر صلح این سازمان انتخاب شد. باریش در زبان ترکی به معنای صلح است.

جایزه بین‌المللی فرهنگ و صلح از دانشگاه سوکا ژاپن و نشان عالی شرف از بنیاد هنر توکیو، نشان شوالیه لئوپولد و نشان شهروند افتخاری شهر لگو از پرنس لگو در بلژیک، نشان شوالیه ادبیات و هنر از وزارت فرهنگ و هنر فرانسه، از جمله جوایزی است که به باریش مانچو داده شد. او همچنین برای بیش از دویست آهنگ 12 نشان طلا و یک نشان پلاتین گرفت.

اگر می‌پرسید چرا باریش مانچو با حرکات دست و بازو به یادها مانده است، باید بگوییم که او اولین هنرمندی است که زبان اشاره مخصوص ناشنوایان را یاد گرفته است.

- موزه باریش مانچو

در نوزدهمین سالگرد درگذشت ستاره معروف ترکیه (سال 2010)، همسر و دوستدارانش عمارت او در مودا در منطقه کادی‌کوی استانبول که سال‌ها به‌همراه همسرش لاله و دو پسرش؛ دوغوکان و باتیکان در آن زندگی کرده را به موزه‌‌ای از خاطرات او تبدیل کردند. بر روی درب ورودی آن تابلویی با نوشته «باریش مانچو 81300 مودا» دیده می‌شود.

در طبقه همکف موزه باریش مانچو، پیانوی بزرگی که او از اتریش خریده و مجسمه‌ای از این آهنگساز محبوب با امضای مجسمه‌ساز آن یعنی مراد تاشکین به‌چشم می‌خورد.

بازدیدکنندگان از این موزه در حال گوش دادن به آهنگ‌های باریش مانچو می‌توانند در اتاق‌های مختلف این خانه قدم زده و از وسایل شخصی به نمایش گذاشته شده در این اتاق‌ها دیدن کنند.

دیوارهای این اتاق‌ها با نقاشی‌های مختلف این هنرمند تزیین شده است. در این موزه دیسکو گرافی از آلبوم‌های باریش مانچو، لباس‌های صحنه و به‌ویژه چکمه‌های معروفش، انگشترهایش، صفحات نت موسیقی، هدایای دریافتی و نشان و مدال‌های او دیده می‌شود.

باریش مانچو:

«من ادعای هنرمند بودن ندارم. اگر نوه‌هایم بعد از مرگ من در دایره المعارف‌ها بخوانند که "باریش مانچو" یک "هنرمند" است، آن زمان ثبت می‌شود که من یک هنرمند هستم.»