26 اکتبر 2017•بهروزرسانی: 27 اکتبر 2017
آنکارا/ ژیلا محمدخانی/ خبرگزاری آناتولی
نشستی با عنوان «روابط ایران - آمریکا و آینده توافق هسته ای» از سوی مرکز مطالعات ایرانی آنکارا «ایرام» و با حضور اساتید، کارشناسان و دانشجویان در سالن کنفرانس این مرکز در آنکارا پایتخت ترکیه برگزار شد.
- پروفسور ابومحمد عسگرخانی عضو هئیت علمی دانشگاه تهران به عنوان اولین سخنران این نشست گفت:
«دکترین ترامپ مبتنی بر تحمل و تهدید در خصوص دوستان و دشمنان است. در همین رابطه، فهم کامل برجام نیز نیازمند نگاه کامل و جامع به تاریخ و گذشته روابط بین دو کشور است.
ایران و آمریکا از ابتدا روابط پرفراز و نشیبی داشته اند. در چنین روابطی، همواره همکاری و درگیری در کنار هم قرار دارد. این دو کشور نیز همانند دو کشور همسایه هستند. یعنی در عین همکاری، با هم اختلاف و درگیریهایی نیز دارند.
ایران و آمریکا بعد از انقلاب 1979 نیز ازهم جدا نشدند و به همکاری ادامه دادند. واشنگتن و تهران ارتباط و همکاری پشت پرده با هم دارند. هر دو کشور استراتژی دوطرفه دارند؛یک طرف شفاف آن و و در طرف دیگر پنهان است، اما با آمدن ترامپ شاهد تغییراتی در سیاست خارجی آمریکا شاهد هستیم.
هم ایران و هم آمریکا به برجام پایبند بوده و خواهند بود. فقط همانطور که ترامپ گفت باید در خود برجام تعهدات شفاف سازی صورت پذیرد. تعهدات ایران مشخص است، ولی تعهدات کشورهای 5+1 هنوز مشخص نیست.
به نظر من دونالد رامپ اینها را شفاف خواهد کرد. اسرائیل هم نقش مهمی دارد. آمریکا در راستای خواست اسرائیل ادعا می کند که ایران بصورت کامل پایبند به برجام نیست.
ترامپ می خواهد حکومت ایران را در فهرست سیاه قرار دهد و قلب و عقل مردم را به دست گیرد. جنگ روانی در این خصوص بین دو کشور وجود دارد. کنگره برجام را فسخ نمی کند، چون این توافق چند جانبه است. شاید ایران و امریکا به یک توافق جدید روی آورند».
- رضا حقیقت نژاد روزنامه نگار و نویسنده به عنوان دیگر سخنران این نشست اظهار داشت:
« ایران یک دیکتاتوری مذهبی و نظامی است که در منطقه ماجراجویی می کند. ما باید دقت کنیم که ایران بعد از توافق هسته ای چه رفتاری از خود نشان داده است. بعد از برجام ماجراجوییها و دخالت ایران در منطقه و جهان افزایش یافته است.
ایران فقط با فشار و تهدید عقب نشینی می کند. ساخت و بدنه اصلی ایران، جنبه نظامی دارد و تنها فشارها و تحریمها می تواند سبب عقب نشینی آن شود.
ایران وقتی قوی باشد حاضر به ترک جاهایی که اکنون در آنها حضور دارد نیست. در عراق گروهی شبیه حزب الله ایجاد کرده است. حکومت تهران در مواردی که قدرتمند است حتی تن به مذاکره هم نمی دهد.
اگر به توافق هسته ای در داخل ایران نیز نگاه کنیم شاهد هستیم که افرادی در داخل، مثل طرفداران رهبری، دوست دارند برجام به صورت سند ضعیفی باشد و شکست بخورد تا روحانی و تیم او شکست خورده و ضعیف دیده شوند. آنها نمی خواهند روحانی موفق شود. البته تنها تا زمانی که پول و منافع برجام قطع نشود.
در جنگ سوریه نیز علیرغم اینکه نیروهای سپاه آنجا هستند، ایران مجبور شده تا از اتباع افغانستان و پاکستان نیروی نظامی تشکیل دهد و پولهای کلانی را در این راستا مصرف کند.
جنبه دیگر ایران پیوند با چین و روسیه است. ایران متحد استراتژیک هر دو کشور است. اما مسئله ای که در ماههای آینده ایران با آن مواجه خواهد شد، برنامه موشکی ایران است.
اروپا در خصوص برجام مخالف با ترامپ است ولی در مقابل آزمایش موشکی ایران احتمالا همسو با آمریکا خواهد بود. ایران دارای حکومتی لجوج است.
تهران در مقابل برنامه موشکی مقاومت خواهد کرد و باز مردم خسارت خواهند دید و در نهایت حکومت تهران به دلیل شدت تحریمها آن را خواهد پذیرفت. اما اکنون به دلیل عدم سنگین شدن تحریمها ایران به برنامه موشکی خود ادامه می دهد.
خسارتی که به ایران و منطقه وارد می شود ناشی از حکومت ایران و خیالپردازیهای این کشور است. ایران به عنوان یک حکومت مذهبی رویاپردازیهای مذهبی چون تسخیر عربستان سعودی و حتی تسلط بر کعبه را دارد. تاوان بلند پروازیهای حکومت تهران را ملل منطقه و مردم ایران پس می دهند».
