آنکارا/خبرگزاری آناتولی
گزارش «اسلامهراسی در اروپا در سال 2020» به صورت آنلاین در صفحات اجتماعی گزارش اسلامهراسی ارائه شد.
گزارشی که با عنوان «اسلامهراسی و حمله به حقوق بشر در اروپا» منتشر شد توسط انس بایراکلی، استاد دانشگاه ترک - آلمان مستقر در استانبول، ارائه شد.
از میان نویسندگان این گزارش، پروفسور دکتر فرید حافظ از دانشگاه جورج تاون، دکتر امانی حسنی از دانشگاه کیل و آمینا اسمیتز از دانشگاه 29 مایس استانبول به عنوان سخنران در این رویداد مجازی شرکت کردند.
انس بایراکلی در این نشست مجازی اظهار داشت که آنها خوشحال هستند که میتوانند این گزارش را که در سایه همه گیری کووید-19 منتشر شده است، قبل از پایان سال 2021 منتشر کنند.
پروفسور دکتر فرید حافظ نیز در این نشست اظهار داشت: همهگیری باعث میشد بسیاری از مردم باور کنند که گزارش اسلامهراسی اروپا در سال 2020 آنها را به تاثیر این ویروس بر گسترش اسلامهراسی در اروپا علاقهمند میکرد.
او گفت: ما همچنین به وضوح دلیل خوبی داشتیم که بپرسیم این همه گیری چگونه بر گسترش و توسعه اسلام هراسی تاثیر گذاشته است. نویسندگان گزارش ما مشاهدات بسیار متفاوتی در مورد این موضوع داشتند.
- تنها 17 درصد از جرائم ناشی از نفرت علیه مسلمانان مستند میشود
حافظ با بیان اینکه اگرچه برخی از نویسندگان تاکید میکنند که اسلامهراسی به دلیل همهگیری کرونا در بعضی از کشورها کاهش یافته، اما برخی دیگر از نویسندگان برعکس آن را بیان میکنند.
وی در این خصوص میگوید: با این حال اینک، اسلامهراسی به دلیل شیوع همهگیری، به طور کلی از طریق شبکههای اجتماعی گسترش یافته است.
حافظ با تاکید بر اینکه در سال 2020 میلادی 901 جرم علیه مسلمانان در آلمان رخ داده که 146 مورد آن علیه مساجد و 48 مورد آن نیز برخورد فیزیکی بوده است، گفت: این آمار مربوط به پلیس فدرال آلمان است و همه ما می دانیم که تعداد واقعی از این تعداد بسیار بیشتر است. مطالعات چند سال پیش آژانس حقوق بنیادین حقوق بشر اتحادیه اروپا نشان داد که تنها 17 درصد از جنایات ناشی از نفرت علیه مسلمانان ثبت میشود.
او با بیان اینکه تناقض زیادی بین اعداد و ارقام ثبت شده در مورد جرایم ناشی از نفرت علیه مسلمانان وجود دارد، گفت: آلمان بیش از 31 هزار مورد جنایات ناشی از نفرت را ثبت کرده است که 901 مورد از آنها جنایت ضد مسلمانان است.
در طی همین مدت در فرانسه نیز 1142 مورد جرایم ناشی از نفرت ثبت شده که 235 مورد از آن جنایت علیه مسلمانان است. بنابراین، به جای صحبت در مورد این واقعیت که در آلمان جرایم ناشی از نفرت علیه مسلمانان بیشتر از فرانسه است، باید این سوال را مطرح کرد که مقامات پلیس فرانسه به طور کلی با چه جدیتی جنایات ناشی از نفرت را مستند می کنند.
حافظ خاطرنشان کرد که جنبشهای اجتماعی ضد مسلمانان در آلمان، مانند پگیدا، در طول مدت سال 2020 با وجود همهگیری، تجمعات خود را برگزار کردند و همانطور که وقایع آلمان نشان داد، همهگیری ویروس نوع جدید کرونا تقریباً هیچ تأثیری بر آمار جرائم ناشی از نفرت نداشته است.
وی با بیان اینکه یک سیاستمدار راست افراطی در اتریش از این بیماری همه گیر برای تاکید بر جنگ با اسلام استفاده کرده، گفت: این فرد در جریان مراسمی گفته است که کرونا خطرناک نیست، بلکه این قرآن است که خطرناک تر است. بنابراین، ما شاهد روندی رو به رشد در نحوه سوء استفاده یا نادیده گرفته شدن این بیماری در خصوص گسترش اسلام هراسی هستیم.
- میتوانیم دوره جدیدی را در نهادینه سازی اسلامهراسی دولتی در سال 2020 مشاهده کنیم
حافظ با بیان اینکه ترجیح دادند به جای ویروس کووید-19 عکس امانوئل مکرون رئیس جمهور فرانسه را در صفحات عمومی خود قرار دهند، گفت: در سال 2020، میتوانیم دوره جدیدی را در نهادینه سازی اسلام هراسی دولتی مشاهده کنیم و میتوانیم رویدادهایی را مشاهده کنیم که به حمله به آزادی های مدنی، به ویژه حمله به عوامل جامعه مدنی مسلمان اشاره میکند.
وی افزود: به همین دلیل است که ما جرالد دارونین وزیر کشور و امانوئل مکرون رئیس جمهور فرانسه را انتخاب کردیم که به شدت جامعه مدنی مسلمانان را سرکوب کرده اند.
سازمانهای اطلاعاتی فرانسه اعلام کردهاند که نظارت گستردهای بر اکثریت جمعیت مسلمان فرانسه انجام دادهاند.
حافظ با بیان اینکه دولت در فرانسه اسلام هراسی را با قانون جدایی طلبانه بیشتر نهادینه کرد و سیاستهای استبدادی را اجرا کرد، استدلال کرد که ماکرون فشار بر سازمانهای غیردولتی مسلمان را مشروعیت میبخشد.
حافظ گفت که دولت فرانسه پس از قتل معلم تاریخ فرانسه، ساموئل پاتی، جامعه مسلمانان را بیشتر سرکوب کرد و بیش از 56 مسجد مظنون به جدایی طلبی به طور سیستماتیک درجه بندی شدند.
حافظ گفت: منتقدان معتقدند این قانون، فعالیت تشکلهای اسلامی آینده را بدون هیچ گونه اقدام قانونی یا طی مراحل قانونی ممنوع خواهد کرد. بنابراین، آنها استدلال می کنند که مسلمانان را در فرانسه از سیاست حذف میکند، سازمان های غیر دولتی ضد نژادپرستی را کنترل و حتی ممنوعیت طولانی مدت حجاب در فرانسه را گسترش میدهد.
حافظ با بیان اینکه فرانسه در این سیاست ها تنها نیست و شرایط مشابهی در اتریش و آلمان تجربه شده است، گفت: ایده اصلی مشترک این نیست که مسلمانان قانون را زیر پا بگذارند یا از خشونت استفاده کنند. برخی شبهه ها وجود دارد که مسلمانان از قانون برای سرنگونی دولت-ملت های اروپایی استفاده می کنند، یا به عبارت دیگر، افراد و سازمان های غیردولتی برنامه ای پنهان در مشارکت دموکراتیک خود در نظام سیاسی دارند.
وی افزود: اتریش همچنین در نهادینه کردن حمله علیه جامعه مدنی مسلمان پیشگام بوده است. یکی از گامهای آن در سال 2020 تأسیس مرکز اسناد اسلام سیاسی در ژوئیه بود. این مرکز گزارشهایی درباره بزرگترین سازمانهای مسلمان و همچنین یک نقشه بسیار بحث برانگیز اسلامی منتشر کرده است که بیش از 600 مؤسسه مسلمان را با آدرسهایشان نشان میدهد. این یک تهدید بالقوه برای حمله به معنای واقعی کلمه به هر مؤسسه و مسجد مسلمانان بود.
- جامعه مسلمانان در اعتماد به دولت مشکلات بزرگی دارند
آمینا اسمیتز در مورد وضعیت اسلام هراسی در هلند در سال 2020 صحبت کرد.
اسمیتز با بیان اینکه اسلام هراسی و تبعیض و دوقطبی سازی به طور کلی در سراسر این کشور گسترش یافته است، گفت که مردم به دلیل شیوع بیماری همه گیر زیاد بیرون نمی رفتند، بنابراین حملات فیزیکی کمتر اتفاق میافتاد، اما حملات مشابه به مساجد همچنان انجام می شد. مدارس مسلمانان هم از نظر فیزیکی و هم در رسانه ها مورد هدف قرار گرفتند.
اسمیتز با بیان اینکه از نظر سیاسی نیز با مشکلات زیادی روبرو هستند، گفت که مسلمانان در هلند به نهادهای دولتی و دولت اعتماد ندارند. جامعه مسلمانان در اعتماد به دولت مشکلات بزرگی دارند و دولت همیشه از آنچه در جامعه مسلمانان می گذرد، از حساسیت مسلمانان و غیره بی خبر است.
وی افزود: متاسفانه آنها با مسلمانان کاملا ناسازگار هستند و طبق برخی مطالعات، بسیاری از مسلمانان شاغل در نهادهای دولتی احساس ناامنی می کنند. آنها احساس می کنند که از سوی دولت و سایر همکاران غیرمسلمان، در مورد کارشان مورد هدف قرار می گیرند.
- گفته می شود که مسئله، ناشی از افراد دارای مشکلات روانی است و عملا مشکل فراگیری وجود ندارد
اسمیتز گفت: طبق یک مطالعه، تقریبا 27 درصد از جمعیت هلند هر روز در معرض تبعیض قرار می گیرند. افراد خارجی تبار و خصوصا ترکها و مراکشیها که بیش از دیگران هدف تبعیض و یا اذیت قرار گرفته اند می گویند که نمی خواهند فعالانه در اجتماع حضور داشته باشند.
آنها تصمیم می گیرند شغلی خارج از تخصصشان داشته باشند، یا در کاری خارج از رشته تحصیلی خود وارد شوند. به این ترتیب این افراد به این دلیل که از هویت مسلمان یا پیشینه مهاجرتی برخوردار هستند از بخشهای معینی از جامعه و یا زندگی طرد میشوند.
اسمیتز با بیان اینکه این موضوع وقتی صحبت از افراد درگیر با اسلام هراسی می شود، جدی گرفته نمیشود، افزود: با این حال، وقتی صحبت از افرادی می شود که واقعاً در اسلام هراسی شرکت می کنند، آنها به طور کلی چون گرگ های تنها و یا افرادی با مشکلات روانی در نظر گرفته می شوند.
وی گفت که بنابراین در حملات صورت گرفته علیه مسلمانان، مهاجمان اغلب افرادی هستند که مشکلات روانی دارند. هر زمان که یک گزارش خبری در مورد حمله می خوانید، همیشه این موضوع را مشاهده می کنید. فرد مهاجم به شرط ملاقات با یک روانشناس بازداشت می شود و دوباره آزاد می شود.
اسمیتز تصریح کرد که وضعیت موجود این تصور را تقویت میکند که این مسلمانان هستند که همیشه تهدید محسوب میشوند و این غیر مسلمانان هستند که همیشه بی گناه و معصوم میباشند.
