22 ژانویه 2024•بهروزرسانی: 23 ژانویه 2024
نیویورک/ خبرگزاری آنادولو
ناصر بیدون، نامزد کرسی مجلس سنای میشیگان در انتخاباتی که 5 نوامبر برگزار میشود، گفت که کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل (AIPAC) کنترل کنگره ایالات متحده را در دست دارد.
بیدون در ارزیابی کمیته روابط عمومی آمریکا-اسرائیل و سیستم انتخابات در آمریکا در گفتگو با خبرنگار آنادولو با بیان اینکه خانوادهاش در سال 1969 از لبنان به میشیگان مهاجرت کردند و او در شهر دیربورن بزرگ شد، اظهار داشت: علاوه بر سرمایه گذاریهای مختلف در دنیای تجارت، 6 سال به عنوان رئیس اتاق بازرگانی عرب آمریکا و به مدت 8 سال نیز مدیر اتحادیه حقوق مدنی عرب آمریکایی خدمت کردم.
او گفت: در مورد مسائل و سیاستهای داخلی و بین المللی دانش و تجربه گستردهای دارم و به همین دلیل نامزد انتخابات مجلس سنا در ماه آوریل از حزب دموکرات برای انتخابات 5 نوامبر هستم.
بیدون با انتشار پستی در شبکه اجتماعی خود در اواخر نوامبر اعلام کرده بود که لون جانسون، رئیس سابق حزب دموکرات میشیگان به او پیشنهاد کرده است در صورت رقابت با رشیده طلیب، عضو فلسطینی تبار مجلس نمایندگان، 20 میلیون دلار به کمپین او کمک خواهد کرد.
او افزود: به من 20 میلیون دلار پیشنهاد شد تا از رقابت در سناتوری انصراف بدهم و در مقابل دوستم رشیده طلیب شرکت کنم. اگرچه کمیته روابط عمومی آمریکا - اسرائیل میدانست که موضع من درباره تأثیر آنها بر انتخابات و سیاست خارجی مان چیست، اما این لابی طرفدار اسرائیل این جسارت را داشت که فکر کند من میخواهم که حتی یک سکه از آنها بگیرم.
بیدون با بیان اینکه در زمان ارائه پیشنهاد 20 میلیون دلاری، شخص سومی در اتاق حضور داشت، گفت: میدانید، برای خلع رشیده، ایلهان (عمر)، کوری بوش، جمال بومن و همه مترقیها در مجلس نمایندگان ایالات متحده هیچکس به جز کمیته روابط عمومی آمریکا-اسرائیل در سیاست آمریکا اینقدر پول ندارد، که 20 میلیون دلار خرج کند.
او با اشاره به اینکه بعد از اینکه جانسون این پیشنهاد را تکذیب کرد، هر شخص یا دادستانی به راحتی میتواند حقیقت این پیشنهاد را فاش کند، درباره تأثیر این کمیته بر سیاست آمریکا گفت:
کمیته روابط عمومی آمریکا-اسرائیل و لابی طرفدار اسرائیل بسیار قدرتمند هستند. به همین دلیل است که آنها میتوانند از بسیاری چیزها فرار کنند. نکته دیگر این است که اساسا قوانینی را می نویسند تا به آنها اجازه دهند از این چیزها دور شوند. ما فاسدترین سیستم سیاسی در جهان هستیم. تنها تفاوت بین ما و یک کشور دیگر این است که ما فساد را "قوانین مالی سیاسی" مینامیم. ما آن را به یک قانون تبدیل کردیم تا مردم بدانند چگونه بازی کنند که این به افراد صاحب پول، مانند کمیته و دیگر لابیگران، اجازه میدهد تا به آنجا بروند و هر نماینده و سناتوری را که میخواهند بخرند.