Nazanin Hansu
15 دسامبر 2017•بهروزرسانی: 16 دسامبر 2017
ختای/ جم گنجو/خبرگزاری آناتولی
منا، زن 33 ساله سوری که همسرش دو سال در زندان دمشق بوده، در نتیجه شکنجه ها جان باخت و خود وی نیز 7 ماه در آن زندان محبوس بود، پس از آزادشدن با دو فرزندش به شهرستان ریحانلی ترکیه پناه آورد.
مونا که هنوز داغ از دست دادن همسر و شکنجه های زندان رژیم اسد را از یاد نبرده، در گفتگو با خبرنگار آناتولی اظهار داشت:
«در جنگ سوریه خیلی انسانها مانند من مورد ظلم و ستم قرار گرفتند. هفت ماه در دمشق زندانی بودم و مورد شکنجه قرار گرفتم و با دشواری های فراوان زنده ماندم.
من و 15 زندانی دیگر زن آزاد شدیم اما هیچ گاه نخواهم توانست آن روزهای سخت را فراموش کنم. شوهرم، تجارت می کرد. نیروهای رژیم اسد بی دلیل او را بازداشت و زندانی کردند.
دو سال خیلی سخت را پشت سر گذاشتیم، اما امید خود را از دست ندادم و با فرزندانم برای آینده ای بهتر مدام دعا کردم. همسرم در زندان بر اثر شکنجه جان باخت. حتی جنازه او را هم به ما ندادند. متاسفانه بسیاری از نزدیکان خود را در جنگ سوریه از دست دادیم.
بعد تصمیم گرفتم به همراه دو فرزندم محل زندگی خود را ترک کنم که سربازان رژیم اسد من را به زندانی که همسرم جان باخته بود، بردند. در آنجا مدت ها مورد شکنجه قرار گرفتم.
به زندان انفرادی منتقل شدم. با میل گرد کتک می خوردم و به من برق وصل می کردند. بدتر از همه مورد تجاوز قرار گرفتم. هیچ گاه آن روزها را فراموش نخواهم کرد. به خاطر آینده فرزندانم مقاومت کردم.
در تبادل اسرا بین مخالفان و رژیم آزاد شدم. دو سال است که به شهرستان ریحانلی ترکیه پناه آورده ام. بنیاد همیاریهای بشری ترکیه «ای.ها.ها» به ما برای اجاره خانه در اینجا کمک کرد. من برای آینده فرزندانم که یکی از آنها 11 و دیگری 13 سال دارد تلاش می کنم.»
