06 مارس 2018•بهروزرسانی: 07 مارس 2018
ادلب/ بوراک کاراجااوغلو/ خبرگزاری آناتولی
بدون شک زنان سوری بیشترین آسیب را از جنگ هفت ساله سوریه دیده اند و برخی از آنان بدون هیچ جرمی سالها در زندانهای رژیم اسد مورد شکنجه و تجاوز جنسی قرار گرفته اند.
بر اساس گزارش شبکه حقوق بشر سوریه (SNHR) حدود هشت هزار و 633 زن در بازداشتگاه ها و زندان های گروه های درگیر در جنگ داخلی سوریه به سر می برند که حدود هفت هزار و 9 تن از آنها بدون محاکمه در زندان های رژیم اسد زندانی هستند.
طبق دادههای شبکه حقوق بشر سوریه در زندان های رژیم اسد 7699 مورد تجاوز به 866 زن و 432 دختر زیر 18 سال صورت گرفته است.
ام محمد یکی از زنانی که در زندانهای رژیم اسد در غوطه شرقی در بازداشت بوده در گفتوگو با خبرنگار آناتولی اظهار داشت که سال 2012 هنگامی که یک روز صبح به سر کار می رفت از طرف ماموران رژیم اسد به زور به بازداشتگاهی برده شده است.
وی در ادامه اظهار داشت: "بعد از 3 بار بازجویی به اتاقی که 7 زن دیگر در آنجا بودند منتقل شدم و به زور مجبور کردند تا حجابم را در بیاورم، چهره همه نشان می داد که چگونه مورد شکنجه و تجاوز قرار گرفته اند.
یک دختر کلاس نهم در آنجا بود؛ او جلوی همه در اتاق مورد تجاوز 6 نفر قرار گرفت. او فرزند خانواده ای دیندار بود. بعدها او را به جای دیگری منتقل کردند اما هیچگاه دوباره بازنگشت. اگر زنده بود حتما باز می گشت. به خاطر اینکه حاضر نبودم حجابم را در بیاورم بارها مورد شکنجه قرار گرفتم. جلوی چشم همه مورد تجاوز قرار گرفتم. حتی در آنجا به یک خانم 55 ساله نیز تجاوز شد.
روز پنجم یا ششم بازداشت به یک سلول انفرادی منتقل شدم. حدود دو ماه و نیم هر ده روز یک بار تنها کمی نان و پنیر می خوردم. بیمار شدم و سیستم عصبی بدنم دچار آسیب شدید شد. یک فرد تنومند مرا تا مرز بیهوش کتک می زد، یک نفر دیگر هم شرایط مشابه من را داشت. یک معلم حدود سی ساله بود، رفتاری که با او می شد خشن تر از من بود.
هر زنی که وارد زندان های رژیم اسد شود تحت شکنجه و آزار جنسی قرار می گیرد. با غرور به زندان می روید اما در آنجا اثری از آن باقی نمی ماند. زنان به دفعات مورد تجاوز و آزار قرار می گرفتند. من در سلول بودم اما صداها را می شنیدم، هرگز آن صداها را فراموش نخواهیم کرد. پس از آزادی نیز از سوی خانواده طرد شده و مجبور به ازدواج با پسرعمویم شدم اما پس از اینکه متوجه شد مورد تجاوز قرار گرفته ام طلاقم داد''.
سایحه البارودایی نیز یکی دیگر از زنانی است که در یک ایست بازرسی در سفر به بیروت به همراه همسرش بازداشت و در زندان های رژیم اسد شکنجه شده است.
بارودایی در این خصوص می گوید: ''علت بازداشتم حمل مجوز شکار در کیفم بود. به اتهام کمک و مشارکت در تروریسم چهار ساعت بازجویی و شکنجه شدم. با هر ضربه نقش زمین می شدم اما مرا بلند کرده و ضربه دیگری می زدند. سپس در بازداشتگاه نظامی مجددا بازجویی شدم، دستها و چشمهایم را بسته و به زندان انداختند. پس از 48 ساعت یک تکه نان و سه عدد زیتون دادند.
به من گفتند یا باید تمامی اتهامات وارده را بپذیری یا مقاومت کنی. من مقاومت را انتخاب کردم، پیش از آن در هلال احمر داوطلبانه کار کردم و بی طرفانه به نیازمندان و مجروحان کمک می کردم اما آنها من را متهم به کمک به تروریسم می کردند.
من به همراه سه زن دیگر زندانی بودم، آنها نیز به این اتهام دستگیر شده بودند. من هشت ساعت با چشم بسته و دست و پای زنجیر شده بازجویی شدم، بازجو همسن پسر من بود. در حین بازجویی روسری ام را از سرم درآورده و بالاتنه ام را باز کرده و مورد ضرب و شتم قرار دادند. پس از رد اتهامات نیز با دست و پای بسته من را از سقف اتاقی آویزان کردند''.
