PYD'nin baskısından kaçan ailenin köy hasreti

GAZİANTEP - HALİL FİDAN

Terör örgütü PKK'nın Suriye'deki uzantısı PYD'nin baskısından kaçan aile çareyi Fırat Kalkanı Harekatı kapsamında DEAŞ'tan temizlenen Cerablus'a sığınmakta buldu. Bir inşaata yerleşen Suriyeli 8 çocuklu aile, birkaç kilometre ötede olmasına rağmen köylerine gidememenin üzüntüsünü yaşıyor.

Türk Silahlı Kuvvetleri Müşterek Özel Görev Kuvveti ve Koalisyon Hava Kuvvetlerince Suriye'nin kuzeyinde terör tehditlerine karşı yürütülen Fırat Kalkanı Harekatı kapsamında Özgür Suriye Ordusu'nca (ÖSO) terör örgütü DEAŞ'tan temizlenen Halep'in Cerablus ilçesi, terör örgütleri ve Beşşar Esed yönetimince yerlerinden edilen vatandaşlara kucak açıyor.

"Özgür kentin" ağırladığı mazlumlardan biri olan ve Fırat Nehri'nin doğusunda terör örgütü PYD'nin kontrolündeki Şuyuh bölgesinden kaçmak zorunda kalan Suriyeli Gaziye Ömer, 8 çocuğu ve yakınlarıyla inşaat halindeki üç katlı bir binaya yerleşti.

İç savaş ve terör mağduru aile, sıvası yapılmamış, kapı ve pencereleri olmayan evde hayata tutunmaya çalışıyor.

Evlerine bir an önce dönebilmenin hayalini kuran Suriyeli 46 yaşındaki Gaziye Ömer, AA muhabirine yaptığı açıklamada, Şuyuh'ta arazilerinin olduğunu ve mutlu bir hayat sürdüklerini söyledi.

Yaklaşık 2 yıldır terör örgütü PYD'nin bölgeyi ele geçirdiği ve insanlara baskı yapmaya çalıştığını anlatan Ömer, yaşananlara daha fazla dayanamayarak evlerini terk ettiklerini belirtti.

Gaziye Ömer, bir süre yakınlarıyla başka bir köyde kaldıklarını dile getirerek, Cerablus'un özgürleşmesinin ardından ilçeye geldiklerini ifade etti.

Evini çok özlediğini ve her gün binanın üstüne çıkarak orayı izlediğini vurgulayan Ömer, sözlerini şöyle sürdürdü:

"Allah'a şükür burada güvendeyiz, her türlü ihtiyacımız karşılanıyor, uzun süre sonra ilk kez bu kadar rahat olduk. Allah emeği geçenlerden razı olsun, keşke bizim köyü de kurtarsalar. Hiçbir şey insanın evinin yerini tutmuyor, orada hayatımızı bırakıp geldik, bin bir emekle inşa ettiğimiz evimizi, yıllarca çalıştığımız arazileri terk etmek zorunda kaldık. Üstelik köyümüz çok yakın, gözümüzün dibinde, buradan orayı rahatlıkla görebiliyoruz ama gidemiyoruz. Her şeye rağmen umudumuzu hiç kaybetmedik, oraya er ya da geç döneceğimizi düşünüyorum. Şimdi 'kalk git' deseler koşa koşa gideriz, araca da gerek yok, orada ne oldu bilmiyorum isterse evlerimiz yıkılmış olsun yeter ki dönelim. Yürüme mesafesinde olmasına rağmen, bizim olan evlerimize teröristler yüzünden gidemiyoruz. Bu çok acı veriyor."