Kent merkezindeki 5 yıldızlı bir otelde 9 yıldır görev yapan 28 yaşındaki Ortahisar, görev bilinciyle çevresine örnek oluyor. Çalışma arkadaşları tarafından "İşine sadık biri" olarak bilinen Ortahisar, otelin yoğun dönemlerinde dahi performansıyla dikkati çekiyor.
Down sendromu tanısı henüz 15 günlükken konan, büyüdükçe neşesi, öğrenme isteği ve mücadeleci ruhuyla çevresine umut veren bir çocuk haline gelen Ortahisar, her adımında yanında olan annesi Leyla Ortahisar'ın desteği ve aldığı eğitimlerle bağımsız yaşam becerilerini geliştirdi.
Eğitimini tamamladıktan sonra Down Sendromlular Derneği iş koçu tarafından yönlendirildiği otelde ilk olarak garsonluk yapan Emre Ortahisar, disiplini, insanlarla kurduğu sıcak iletişimi ve görev bilinciyle kısa sürede çevresindekilerin sevgisini kazandı.
Daha sonra bellboy (giriş veya çıkış sırasında müşterilere bagajları konusunda yardımcı olan otel çalışanı) kadrosunda çalışmaya başlayan Ortahisar, 9 yılda otelin vazgeçilmez personellerinden biri haline geldi.
Emre Ortahisar, AA muhabirine, işini çok sevdiğini, iş hayatında olmaktan mutluluk duyduğunu dile getirdi.
Çok sıkı çalıştığını söyleyen Ortahisar, "İşimden memnunum. Resepsiyonda çalışıyorum. Bellboyluk yapıyorum. Çay yapıyorum ve odaları yapıyorum. Misafirler odaya geçiyorlar, kalıyorlar." ifadelerini kullandı.
Ortahisar, 9 yıldır aynı otelde çalıştığına değinerek, "Mutluyum. Bu işi yapıyorum. Çok şey yapıyorum. Çok mutluyum. Arkadaşlarımdan çok memnunum. Arkadaşlarımla iyi vakit geçiriyorum. Birbirimize destek oluyoruz." diye konuştu.
Emre Ortahisar, en büyük hayalinin emekliliğinin ardından tatile gitmek olduğunu kaydetti.
Anne Leyla Ortahisar da Emre'nin down sendromlu olduğunu öğrendiği anda büyük üzüntü yaşadığını, sendromla ilgili o dönem hiç bilgisinin bulunmadığını anlattı.
Sosyal yaşantıda zorlanacakları ve Emre'nin normal çocuklar gibi olmayacağı söylendiğinde çok üzüldüğünü ancak doktor tavsiyesi üzerine özel eğitime yöneldiklerini aktaran Ortahisar, şöyle devam etti:
"Özel eğitimlerle Emre'mi bu seviyeye getirdim. Özel eğitim uygulama okulu mezunu. Down Sendromlular Derneğimiz var İstanbul'da. İş koçu geldi, Emre'mi buraya alıştırdı. Otel de istemiş. Allah razı olsun. Onlara çok teşekkür ediyoruz. Gerçekten minnettarım. Emre burada 9 senedir çalışıyor. Şu anda işinden çok memnun. Her sabah kalkar, 'İşime gideceğim' diye heyecanla hazırlanır."
Emre'nin işe girmesinin ardından sosyal çevresinin geliştiğini ve davranışlarının olumlu yönde değiştiğini anlatan Ortahisar, "Emreciğim buraya başladığından beri daha saygılı, daha efendi bir çocuk oldu. Eskiden çok inatçılığı vardı, sürekli evde durduğu için huzursuzdu. Dışarı benimle çıkardı. Aslında evden de pek bir yere gitmek istemezdi. Şimdi işine çok severek geliyor. Arkadaşlarını da çok sevdiği için sosyal çevresi oldu." ifadelerini kullandı.
Anne Ortahisar, özel gereksinimli çocuklara sahip ailelere eğitim konusunda azimli olmaları çağrısında bulunarak, konuşmasını şöyle tamamladı:
"Evde tutmasınlar çocuklarını, eğitim önemli. Eğitime götürsünler. Ben çocuğumu eğitimlere kendim götürdüm. Bekledim eğitimi bitsin diye. Eve tekrar beraber döndük. Okuma yazması var. Telefon kullanabiliyor. Sosyal yaşantısı, her şey çok güzel. Eğitimle her şeyi yapabilirler diye düşünüyorum ama tek başına olmuyor. Evde bir arkadaşı, bir yakını olması gerekiyor mutlaka. Üzüntülüydüm 'Oğlum acaba ne olacak?' diye. Çok zor şartlarda geldik bu zamanlara. Kolay gelmedik. Anlatılmaz. Bugünümüze çok şükür."
PODCASTTÜMÜNÜ GÖR
PODCAST
